
Γράφει η Κατερίνα Ράιλυ
Καθηγήτρια και Συγγραφέας
Κοιτάζω διακριτικά το ρολόι μου. Λίγα λεπτά μένουν ακόμη για το διάλλειμα. Μια μαθήτριά μου, ακουμπάει το κεφαλάκι της πάνω στο βιβλίο και αφού αναστέναξε με ρωτάει, «Κυρία; Κουραστήκαμε με την γραμματική. Πότε βγαίνουμε;»
Πριν προλάβω να της απαντήσω, κοιτάζω τους μικρούς μου μαθητές οι οποίοι με κινήσεις αστραπή προσπαθούν να ‘κλέψουν μια ματιά’ από τα κινητά τους τα οποία είτε βρίσκονται μέσα στη τσάντα τους, είτε είναι χωμένα μέσα στα βιβλία τους.
Η ανυπομονησία φαινόταν καθαρά στο βλέμμα τους, καθώς η αγωνία που διέκρινα κορυφώθηκε μετά την ερώτηση της συμμαθήτριας τους. Δεν υπήρχε νόημα να συνεχίσω το μάθημα, καθώς για τα λίγα δευτερόλεπτα που είχαν απομείνει, το μυαλό τους ήταν αλλού.
Continue reading “Τα Εξαρτημένα Παιδιά του 21ου Αιώνα – Η γενιά που δεν έμαθε ποτέ πώς να ζει”


